Gedrag is het bewust aanpassen en/of 'sturen' van je eigen lichaamstaal. Gedrag valt onder behaviorisme. 

Lichaamstaal is een onbewuste vorm van communicatie en is daarmee authentiek voor de persoon in kwestie.

Voorbeelden:

A. Je houding aanpassen om meer zelfvertrouwen te suggereren door bijvoorbeeld een 'open' houding aan te nemen om een gevoel van zelfvertrouwen en rust te creëren om autoriteit uit te stralen. Hierbij is bijvoorbeeld oogcontact cruciaal voor het opbouwen van verbinding. Indien oogcontact  te veel wordt gezocht -of geheel ontbreekt-  komt dit over als onprettig of onveilig. 

C. Gebaren die je woorden ondersteunen komen op natuurlijke wijze tot stand. Een 'gesloten' gebaar, zoals de armen over elkaar of handen in je zak steken kunnen afstand suggereren of defensief overkomen. Maar dit is echter alleen het geval wanneer je signalen van spanning (schouders, handen, houding) kunt waarnemen. Open handpalmen stralen eerlijkheid en openheid uit. Je kunt hier op trainen maar het effect van zo'n aangepaste houding is voor de meeste mensen zichtbaar irritant en zal zeker vragen oproepen.

D. Gezichtsuitdrukkingen kun je jezelf aanleren, zeker als ze moeten passen bij de emotie van de boodschap. Een lichte glimlach kan warmte en bereidwilligheid tonen, terwijl je kunt trainen om die neutrale, ontspannen uitdrukking aan te nemen om de gewenste boodschap te versterken. Maar zelfs met dit geforceerde gedrag val je door de mand omdat je het niet al te lang kunt volhouden, hoewel showmasters er goed in kunnen zijn.

Het lezen en interpreteren van lichaamstaal heeft tot doel om beter te communiceren. Door de non-verbale signalen van de ander te herkennen kan men misverstanden voorkomen en de ander beter begrijpen.

Dit is dan ook de kern van het onderwijs bij Expertisecentrum Lichaamstaal.Nederland.

In de Practitioner komt onder meer aan bod:

A. Micro-expressie en het herkennen van emoties. Het herkennen van snelle, onbedoelde gezichtsuitdrukkingen die slechts een fractie van een seconde te zien zijn laten de ware (achter gehouden) emotie zien. Het is één van de meest heldere vormen van lichaamstaal omdat de persoon zelf niet doorheeft dat hij/zij die heeft. Het herkennen van universele emoties (vreugde, verdriet, angst, woede, verrassing, walging en minachting) is geen onderwerp van studie binnen ELN omdat je dit online met de juiste tools van Paul Ekman -gratis- kan trainen. 

B. Congruentie: leren of non-verbale signalen overeenkomen met de verbale boodschap is geen doel op zich bij ELN omdat de leerstof vanzelf aantoont wanneer er sprake is van afwijkend of tegengesteld gedrag, wat het geval is bij incongruentie.

Voorbeeld: als iemand zegt :"ik ben het er mee eens" terwijl hij nee knikt of de armen over elkaar slaat kan dat op interne spanning wijzen, een aarzeling of misschien een leugen(tje). De handen kunnen daarbij bijvoorbeeld onbewust de keel aanraken of  plotselinge verandering in stemhoogte waarnemen. Een zeer snel emotioneel proces wat onbewust -dus niet te controleren- plaatsvindt.

C. De rol van spiegelneuronen: 

Het onbewust spiegelen cq matchen van de lichaamstaal van je gesprekspartner is een natuurlijk proces. Indien dit proces geforceerd cq gemanipuleerd wordt -wat men in trainingen als NLP kan aanleren-  kan dit tot het tegenovergestelde leiden van een onderling gevoel van vertrouwen.

De handen hebben een eigen rol binnen een gesprek. Ze leiden een eigen leven en bewegen vóórdat we het door hebben. Omdat de hersenen gebaren aansturen bewegen de handen naar gezicht en/of lichaam wanneer we gedachten niet uitspreken. De handen geven transparante informatie over het denkproces, waarbij de plek waar de hand het lichaam aanraakt, van groot belang is. Om de betekenis hiervan binnen de context van een gesprek te doorgronden hanteert ELN een uitgebreide lexicon, waarbij de linker- en rechterkant van het lichaam verschillende betekenis hebben.